Nieważne gdzie..., 23.01.2015 rok
To takie dziwne, znowu pisać.
Nie wiem jak zacząć na nowo.
Kiedyś pisałam, żeby pozbyć się tych wszystkich emocji, które mną targały.
Teraz zaczynam pisać, by zapełnić pustkę w moim wnętrzu.
W ciągu ostatnich miesięcy tyle się wydarzyło i zmieniło wszystko. W pogoni za nowościami chciałam się zmienić pozostając jednocześnie tą samą osobą.
Paradoksalne.
Spróbowałam - nie udało mi się.
Zniszczyłam tak wiele - wszystko dobre co miałam.
Teraz rozpaczliwie próbuję naprawić błędy, jednocześnie zagłuszając donośny krzyk w podświadomości, wołający, że to nie możliwe, takich błędów nikt nie potrafi naprawić.
Żałuję.
Żałuję tego co zrobiłam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz